در سیستم کنترل فرآیند، محرک از محرک و مکانیزم تنظیم خودکار تشکیل شده است. مکانیزم تنظیم خودکار به طور مستقیم پارامترهای فرآیند تولید را از طریق عناصر اجرایی تغییر می دهد، به طوری که فرآیند تولید نیازهای از پیش تعیین شده را برآورده می کند. محرک سیگنال کنترل را از کنترلر می پذیرد و آن را به خروجی مکانیزم تنظیم درایو (مانند تغییر مکان زاویه ای یا خروجی جابجایی خطی) تبدیل می کند. همچنین از محرک های مناسب استفاده می کند، اما الزامات با مکانیسم تنظیم متفاوت است. عملگرها به طور مستقیم در محل تولید نصب می شوند، گاهی اوقات در شرایط کاری سخت. اینکه آیا می توان عملکرد عادی را حفظ کرد به طور مستقیم بر ایمنی و قابلیت اطمینان سیستم تنظیم خودکار تأثیر می گذارد.
در ابزار فناوری کنترل اتوماسیون، دستگاهی است که سیگنال کنترل را می پذیرد و عملکرد عملیات کنترلی را بر روی جسم کنترل شده اعمال می کند. عملگرها با توجه به انرژی مصرفی به سه دسته عملگرهای پنوماتیکی، الکتریکی و هیدرولیکی تقسیم می شوند.


